Een belangrijke stap in de totstandkoming van de film is achter de rug: we hebben gisteren een sneak-preview van de film gedaan met een aantal kennissen, vrienden en medewerkers van de Beursschouwburg. Boeddhisten en niet Boeddhisten. Filmkenners en leken.

Over het algemeen is de film goed onthaald. Dat is zeker positief en het sterkt mij in de esthetische en ethische keuzes die ik tot nu toe gemaakt heb. Natuurlijk heeft elkeen een andere visie, legt klemtonen op andere aspecten, heeft bepaalde voorkeuren voor die en die sequensen.

Algemeen is ook het gevoel dat deze montage nogal lang is (98 min). Ergens voel ik het ook zo aan. Alleen weet ik voorlopig nog niet precies welke beelden en scènes eruit moeten.

Aan de andere kant kreeg ik – verrassend genoeg – ook te horen dat een aantal beelden gerust langer zouden kunnen zijn, opdat men er rustiger van zouden kunnen genieten en het geheel een meer « filmisch » touch zou geven.

Dit wordt een soort « koan » die ik de volgende weken zal moeten zien op te lossen. Een soort evenwichtsoefening tussen de « pedagogie » van het project en een puur « filmische » ervaring voor de kijker.

De Boeddha blijft glimlachen.